فیلم‌های سفید با قابلیت عبور پایین معمولاً با استفاده از بسترهای پلیمری-مانند پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP) یا پلی استر (PET)-ترکیب با رنگدانه‌های سفید، پرکننده‌های معدنی یا افزودنی‌های کاربردی تولید می‌شوند. موادی مانند دی اکسید تیتانیوم، سولفات باریم و کربنات کلسیم معمولاً به عنوان پرکننده های سفید کننده و مات کننده برای افزایش موثر سفیدی فیلم و کاهش انتقال نور استفاده می شوند.
فرآیند تولید با اختلاط یکنواخت مواد خام رزین با پرکننده ها، عوامل پخش کننده و سایر افزودنی های کاربردی با توجه به فرمول خاص آغاز می شود. این مخلوط برای اطمینان از پراکندگی کامل همه اجزا در ماتریس پلیمری، در یک اکسترودر دوپیچ-مذاب-ترکیب می‌شود. سپس این ماده از طریق اکستروژن فیلم ریخته گری یا دمیده به فیلم تبدیل می شود و به دنبال آن مراحل خنک سازی، کشش و سیم پیچی متناسب با الزامات عملکرد خاص انجام می شود. کنترل دقیق بارگذاری پرکننده، ضخامت فیلم و پارامترهای پردازش امکان تنظیم دقیق انتقال نور و کدورت را فراهم می کند.
برای بهبود بیشتر عملکرد محصول، برخی از فیلم‌های سفید با قابلیت عبور پایین از تکنیک‌های اکستروژن چندلایه یا درمان سطحی استفاده می‌کنند. طرح های چندلایه کدورت، استحکام مکانیکی و قابلیت پردازش را متعادل می کند، در حالی که روش های اصلاح سطح-مانند درمان کرونا یا پوشش{4}}قابلیت چاپ، عملکرد لایه لایه و مقاومت در برابر سایش را بهبود می بخشد. پس از بازرسی نهایی کیفیت، فیلم‌های سفید با ضریب انتقال پایین- نیازمندی‌های کاربردی بخش‌هایی مانند بسته‌بندی، برچسب‌گذاری، ساخت و ساز و الکترونیک را برآورده می‌کنند.
