چگالی لایه های سفید بسیار شفاف در درجه اول به نوع رزین پایه و نسبت پرکننده های اضافه شده بستگی دارد. تفاوت های قابل توجهی در چگالی ذاتی رزین های پایه معمولی وجود دارد: پلی اتیلن (PE) به طور کلی حدود 0.91-0.93 گرم بر سانتی متر مکعب است، پلی پروپیلن (PP) حدود 0.90-0.91 گرم در سانتی متر مکعب است، و پلی استر (PET) نسبتاً بالاتر در حدود 1.33-1.33 گرم بر سانتی متر مکعب است. در نتیجه، انتخاب رزین پایه به طور مستقیم بر چگالی کلی فیلم تأثیر می گذارد.
برای دستیابی به شفافیت و سفیدی بالا در طول تولید، پرکننده های معدنی مانند دی اکسید تیتانیوم، کربنات کلسیم یا سولفات باریم معمولاً ترکیب می شوند. از آنجایی که چگالی این پرکننده ها عموماً از ماتریس پلیمری بیشتر است، افزودن آنها-بسته به نسبت{2}}به طور قابل توجهی چگالی کلی فیلم را افزایش می دهد. علاوه بر این، یکنواختی پراکندگی پرکننده بر پایداری چگالی تأثیر می گذارد. پراکندگی ضعیف می تواند منجر به تغییرات چگالی موضعی شود و در نتیجه ثبات عملکرد محصول را به خطر بیندازد.
به طور کلی، چگالی فیلم‌های سفید بسیار شفاف بین 0.95 تا 1.50 گرم بر سانتی‌متر مربع است که مقادیر مشخصی با طراحی فرمولاسیون و الزامات کاربرد تعیین می‌شود. برای بسته بندی یا کاربردهای سبک وزن، تراکم معمولاً کمتر نگه داشته می شود تا هزینه ها کاهش یابد و انعطاف پذیری افزایش یابد. برعکس، در سناریوهایی که نیاز به کدورت و استحکام بالاتری دارند، محتوای پرکننده برای دستیابی به چگالی بالاتر و عملکرد ساختاری افزایش یافته افزایش می‌یابد.
